We wilden allevier erg graag in deze week een dagje naar de Apenheul.
Helaas zat het weer niet mee en zaten we vrijdagochtend te dubben of we wel of niet zouden gaan. Weerbericht op de radio geluisterd, internet geraadpleegt, nog maar eens naar buiten gekeken..... en uiteindelijk besloten om het toch maar te proberen.
De hele weg hebben we nog regenbuitjes gehad. Aangekomen bij de Apenheul hoorden we van mensen dat de aapjes zich schuil hielden voor de regen, dus dat het zonde zou zijn om te gaan.
Op dat moment was het droog en zijn we eerst een stukje door het bos gaan lopen om te zien of het nu een beetje op zou klaren.
Daniëlle met opa en oma in het bos.
Het hertengedeelte in het bos
Tijdens de wandeling klaarde het inderdaad een beetje op; de lucht werd helderder en zodoende besloten we om toch de Apenheul binnen te gaan. We waren er nu toch en het weer leek "gunstig".
Wat hebben we wéér een geluk gehad; er is geen druppel regen meer gevallen en in de namiddag kwam de zon zelfs nog tevoorschijn.
Er waren een heleboel aapjes te zien. Vele zelfs met een klein baby'tje op hun rug.
Vroeger werden de bezoekers "bestormd" door de aapjes. Ondertussen zijn de aapjes "afgericht" en bespringen ze de bezoekers niet meer. Je mag ze niet aaien of optillen. Maar als ze uit hun zelf naar je toe komen of op schoot komen, dan is het goed. Daniëlle had geluk, want een paar keer kwam er een aapje bij haar.
Daniëlle met een aapje.
Buiten de kleine "doodskop aapjes' lopen er ook nog andere soorten apen los.
Bij de uitgang nog een kroketje gehaald (euh....kroket nummer 4 voor Daniëlle deze week, geloof ik?!)
Op de terugweg zijn we nog even langs Zeewolde gereden om de caravan van paps en mams te bekijken.
Dus laat thuis en lekker chinees besteld.
