Broek Roos 2094F

Eindelijk ben ik van de week begonnen met naaien. Wat was dát een tijd geleden! Wel anderhalf jaar!!
Een paar weken geleden heeft Danielle lappen uitgezocht (uit m'n lappenvoorraad), waarvan ze wilde dat ik kleding zou gaan naaien. Ze had onder andere een donkergroene, soepele stof uitgezocht, waarvan ze een broek wilde. En voor erbij had ze een gestreepte tricot uitgezocht voor een shirt.

Nu ben ik dus begonnen met de broek. Het wordt een Roos 2094. Dit model had ik al eens voor haar gemaakt, en dat was zo'n succes, dat ze dat model nu weer wilde.
Ze wilde ook graag een borduurtje erop, en wel een bimombl (hondje van Diddl). Ze had een leuk plaatje die erop moest, maar dat plaatje had ik natuurlijk niet als borduurpatroon. Dus heb ik dat plaatje zelf omgezet naar borduurpatroon. Tot volle tevredenheid van mij, maar ook Danielle vond hem super. (en kijk.... dáár doe je het dus voor).
De broek zit al een heel eind in elkaar. Hopelijk kan ik in het weekend foto's plaatsen.

4 maanden in een notendop

Ik heb al 4 maanden niet op m'n blog geschreven.
Hier een (heel) kort overzicht van wat er ondertussen is gebeurd:

In die 4 maanden zijn we verhuisd.
Da's natuurlijk heel erg fijn. We wonen er, maar er zijn nog steeds dingen te doen om het fijner, mooier, praktischer te maken.

Vlak na de verhuizing kwamen zwager, schoonzus en neefje/nichtje naar Spanje voor vakantie. Doordat wij verhuisd waren, konden zij mooi in ons oude huisje.

Dabber werd weer zwakker en zwakker. Zo zwak dat ik echt dacht dat hij het niet zou halen. We zijn dan ook met het hele gezin naar de dierenarts gegaan omdat ik niet wist of ik Dabber nog wel mee terug zou kunnen krijgen en het gezin geen afscheid meer van hem zou kunnen nemen.
De dokter heeft besloten om hem direkt nog te opereren maar niet zonder risisco. We hebben daar dan ook al voor de zekerheid afscheid van hem genomen (zo goed als dat dan evengauw gaat).
Na een paar uurtjes de dokter ons op dat de operatie goed verlopen was, maar dat het nog niet zeker was of hij nog zou opknappen.
Gelukkig is hij helemaal de oude. Na de operatie woog hij nog maar 2.0kg. Nu weegt hij alweer
4.0kg en is lekker druk en speels.

Een paar weken geleden heeft m'n auto'tje het begeven.
Ik was naar Cartagena geweest met Danielle en m'n schoonouders. Maar op de terugweg regende het pijpenstelen. Vlak bij huis (600meter, hoe frustrerend!) stopte m'n auto'tje ermee. De volgende dag nog eens geprobeerd om hem te starten, maar nee hoor.
We hebben de Grua gebeld en die heeft hem naar de garage gebracht. Maar de kosten om hem te laten maken liepen behoorlijk op. En nu heb ik voor dat geld een ander auto'tje gekocht;
een ford fiesta, alias "het blauwe monster".

Ook al wonen we nu dus 4 maanden in het nieuwe huis, telefoon en internet hadden we nog niet.
Maar sinds afgelopen week hebben we ook dat. Langzaam aan kunnen we steeds meer ons "normale" leventje weer oppakken.