"Gezinsuitbreiding"

Yes!!! We hebben haar/hem!

Al weken lang zijn we de zwerfkatjes bij school aan het voeren. Eerst Kees en ik, als we uit Spaanse les kwamen. De laatste weken vaker met Daniëlle wat later in de avond, als de schoonmakers bij school wegzijn (die schreeuwden altijd dat ze de politie gaat bellen en we een boete krijgen...)

Het zijn er wel een stuk of 10-12 die er iedere keer zijn. Af en toe zien we wel eens andere katten erbij.

Vanaf het begin was ik helemaal weg van een klein wittig katje. Ze(?) is één van de jongere katjes. Waarschijnlijk is ze er één van de 4. Haar broertjes/zusjes waren wat brutaler dan zij en kwamen dus dichterbij om te eten.

Maar afgelopen woensdag is het gelukt!

Daniëlle zat op een stukje van me vandaan met een aardige zak brokjes. En zorgde ervoor dat de 'broertjes/zusjes" bij haar kwamen eten en bij mij uit de buurt bleven.
Zodoende kon ik het kleine witte katje eten geven; steeds wat dichterbij en wat brokjes in het meegenomen reismandje gedaan.
Ja hoor, d'r kopje ging in het mandje, nam een brokje en weer snel eruit.
Regelmatig liep ze weer een stukje weg omdat ze schrok van een langsrijdende auto. Maar gelukkig kwam ze steeds weer terug.

Op een gegeven moment zat ze half in het mandje......en toen gaf ik haar heel zacht een duwtje tegen d'r kont en schoot ze het mandje in. Gauw het deurtje dicht en het stokje erin, maar dat ging nog niet zo makkelijk want ze werd natuurlijk helemaal wild dus het mandje ging alle kanten op.

Hier "onze" Daisy / Witje (deze foto was al eerder gemaakt)

Even later werd ze gelukkig wat rustiger.

Nu zit ze sinds woensdagavond in de badkamer.
Langzaam, heel langzaam aan begint ze iets te wennen. Ze is nog heel angstig (zit het grootste deel van de dag onder de badkamerkast), maar ze laat zich nu wel aanhalen en eet d'r brokjes op.

Als ze nog iets meer gewend is, gaan we met haar naar de dierenarts; even een check-up doen. En natuurlijk willen we ook wel graag weten of we nu een "hijtje" of een "zijtje" hebben en hoe oud ze ongeveer is.

En dan nog een echte naam verzinnen.
Bij de school noemden we haar altijd Witje (gewoon lekker makkelijk), maar Patrick vind Daisy wel leuk voor haar maar dat vindt Kees niets.

de katjes zijn los....

Dabber is al best vaak uit huis ontsnapt. Als hij even de kans krijgt, dan rent hij de deur uit (of het raam, of springt zelfs uit het trapraam als dat open staat), en met een flinke sprint is hij dan in geen velden of wegen te zien.
Nu hadden we vorige week eens overlegd met het gezin, of we de katjes wel of niet naar buiten zouden laten gaan.

Waarom niet: omdat Dabber toch wel zo dom is om alles wat hij tegenkomt (plastic, touwtjes, elastiekjes en vast nog wel veel meer...) op te eten. En hij dus al 2x een operatie heeft gehad om alles wat hij naar binnen gewerkt had, eruit te laten halen. En hij dus al 2x op het randje van de dood heeft gelegen.

Waarom wel: omdat zeker Dabber het heerlijk vind om buiten rond te struinen. En ten tweede zodat er dan weer eens een raam of deur open kan, zonder dat we eerst de katten moeten opsluiten in de badkamer (wat we ook weer zielig vinden).

Uitslag: Ze mogen van ons.

Zo snel als Dabber is als hij ontsnapt, zo traag was hij nu toen we de patiodeur openden en hem riepen. Het leek erop dat hij het niet vertrouwde. Hij snapte er niets van; de deur open en niemand die hem probeerde tegen te houden????
Hij liep dan ook heel langzaam naar buiten en keek steeds om.

Hamster is wat angstiger en die hadden we dan ook met een tuigje om naar buiten laten gaan. Ze was helemaal niet van plan om ervan door te gaan, dus ook zij mocht al heel snel zonder tuigje.

Hier kijkt Dabber nog maar eens achterom.

Hamster voorzichtig aan het snuffelen.

Dabber zocht het al snel hogerop

Maar bleef toch ook dicht in de buurt.

Hamster zonder tuigje

Ondertussen kunnen ze al een week in- en uitlopen. Zodra ze het keukenkastje horen waar de sleutel inligt, komen ze naar de patio toe. Dabber gaat wat verder weg, maar laat regelmatig z'n koppie zien. Hamster blijft in onze tuin, of eventueel in de tuin van de buurvrouw (maar dan wel net aan aan de andere kant van het scheidingsmuurtje.

In ieder geval genieten ze volop...

Domme Dabber

Ik ben weer lekker aan de naai. Maar iedere keer moet je alles opruimen omdat Dabber nogal eens koordjes, touwtjes etc wil opeten.
Netjes opgeruimd dus. Maar...Dabber moest overgeven. En wat kwam eruit? Juist....een stukje lap. Waarschijnlijk heeft hij dat uit m'n prullenbak gevist. Nu dus ook het zakje wat in m'n prullenbak zit, na gebruik dichtknopen.

Ik was in ieder geval opgelucht dat hij het had uitgespuugd.
Maar 2 dagen later (weet zeker dat er nergens meer lapjes voor het pakken waren) werd Dabber slomer en slomer en at hij niet meer.

Gisteren toch maar weer naar de dierenarts. Hij voelde dat er wel wat zat in z´n buik, maar wilde hem niet meteen opereren. Dus nu eerst maar een drankje en een clisma mee. Kijken of het lapje stof er weer uitkomt.
Tot op heden nog niet.
Morgen maar weer terug naar de dierenarts.

Dag lieve Mickey

Gisteren ging het helemaal niet lekker met Mickey. Terwijl hij de dagen ervoor nog probeerde om ietsje pietsje te lopen, zodat hij in het zonnetje kon liggen. Zo deed hij gisteren helemaal niets anders dan op de bank liggen. Met af en toe een hele zielige "miauw" ertussendoor.

Afgelopen nacht hoorden we hem ook zo zielig miauwen en zijn beneden gaan kijken. Hij was van de bank af en lag nu op de koude vloer. We hebben hem in een grote doos gelegd met doeken zodat hij warm lag. En hebben hem meegenomen naar de slaapkamer en naast m'n bed gezet.
Slecht slapen was het gevolg, want hij heeft heel vaak gemiauwd en dan wilde ik toch even kijken of z'n dekentje weg was gerold, of dat hij even geaaid wilde worden.

Vandaag naar de dierenarts gegaan en die zei al meteen dat het echt slecht was met Mickey. Samen hebben we besloten om hem daar in te laten slapen. Daniëlle vond het heel erg en wilde hem nog even vast houden. Toen ze zo op een stoel zat met Mickey op schoot, vroeg ik haar of ze hem wilde vast houden terwijl de dokter het prikje zou geven. Even aarzelde ze, maar toch wilde ze het doen. Zo is Mickey bij Daniëlle ingeslapen.

Dag lieve Mickey...rust zacht...

Mickey voor controle naar dierenarts

Afgelopen dinsdag ben ik met Mickey teruggegaan naar de dierenarts voor controle.
Hij was heel wat vocht al kwijt, maar nu hebben ze een bloedtest gedaan en daaruit bleek dat hij een ernstig nierprobleem heeft. Dit komt vaak voor bij oudere katten en is in principe niet te genezen.
Ik moest hem daar achterlaten omdat hij een infuus zou krijgen.

Woensdag hebben we gebeld hoe het met hem ging en de dokter vroeg of we de volgende dag langs konden komen voor een gesprek. Dat klinkt natuurlijk wel heel erg eng. We hebben met de kinderen er over gesproken dat er een (grote) kans is dat we hem moeten laten inslapen. En gevraagd of ze de volgende dag meewilden naar de dierenarts of liever thuisbleven. Allebei wilden ze mee.

Donderdag zijn we met z'n vieren naar de dierenarts gegaan. Daar kregen we te horen dat het echt slecht met Mickey ging maar dat ze ons wel aanraden om hem mee te nemen naar huis met medicatie en te kijken hoe dat ging. Het is fijner voor Mickey om thuis te zijn dan dat hij in een hokje bij de dierenarts ligt.

Nu is het zaterdag; gisteren heeft hij de hele dag geslapen op de bank en gaat er heel af en toe af om naar de bak te gaan (die nu dus naast de bank staat zodat hij niet zover hoeft te lopen).
Daniëlle wilde heel graag dat Mickey bij haar op d'r kamer sliep. Zij op haar slaapbankje en hij er naast op een lekker kleed dachten wij. Maar Mickey was niet gek, die ging lekker naast Daniëlle óp het slaapbankje liggen.
Nu ligt hij weer lekker op de bank en is gelukkig wat wakkerder dan gisteren.

Mickey ziek

Een dag of tien geleden vond ik dat Mickey een beetje dikker werd.

Ik gooide het erop dat het kwam doordat het kouder wordt en z'n vachtje wordt in de winter altijd wat voller.

Maar in het weekend vond ik hem wel een hele uitpuilende buik hebben.

Vandaag toch maar even naar de dierenarts geweest.

Hij heeft een rontgenfoto gemaakt. Maar hij kon niet zien waar de nieren, longen, maag etc zaten; z'n hele buikholt zat vol met vocht.

Daarna heeft hij nog naar z'n hartje geluisterd. Dat was goed.

Waar Mickey nu last van heeft, snap ik niet helemaal (zo goed is m'n engels nou ook weer niet). Maar wat ik ervan begreep was dat Mickey een inwendige bloeduitstorting heeft. En dat daardoor het bloed niet optimaal doorstroomt.

Mickey heeft 2 injecties gehad en een soort plaspillen. Volgende week moeten we terugkomen. En als het alsnog niet goed gaat, natuurlijk eerder.

4 maanden in een notendop

Ik heb al 4 maanden niet op m'n blog geschreven.
Hier een (heel) kort overzicht van wat er ondertussen is gebeurd:

In die 4 maanden zijn we verhuisd.
Da's natuurlijk heel erg fijn. We wonen er, maar er zijn nog steeds dingen te doen om het fijner, mooier, praktischer te maken.

Vlak na de verhuizing kwamen zwager, schoonzus en neefje/nichtje naar Spanje voor vakantie. Doordat wij verhuisd waren, konden zij mooi in ons oude huisje.

Dabber werd weer zwakker en zwakker. Zo zwak dat ik echt dacht dat hij het niet zou halen. We zijn dan ook met het hele gezin naar de dierenarts gegaan omdat ik niet wist of ik Dabber nog wel mee terug zou kunnen krijgen en het gezin geen afscheid meer van hem zou kunnen nemen.
De dokter heeft besloten om hem direkt nog te opereren maar niet zonder risisco. We hebben daar dan ook al voor de zekerheid afscheid van hem genomen (zo goed als dat dan evengauw gaat).
Na een paar uurtjes de dokter ons op dat de operatie goed verlopen was, maar dat het nog niet zeker was of hij nog zou opknappen.
Gelukkig is hij helemaal de oude. Na de operatie woog hij nog maar 2.0kg. Nu weegt hij alweer
4.0kg en is lekker druk en speels.

Een paar weken geleden heeft m'n auto'tje het begeven.
Ik was naar Cartagena geweest met Danielle en m'n schoonouders. Maar op de terugweg regende het pijpenstelen. Vlak bij huis (600meter, hoe frustrerend!) stopte m'n auto'tje ermee. De volgende dag nog eens geprobeerd om hem te starten, maar nee hoor.
We hebben de Grua gebeld en die heeft hem naar de garage gebracht. Maar de kosten om hem te laten maken liepen behoorlijk op. En nu heb ik voor dat geld een ander auto'tje gekocht;
een ford fiesta, alias "het blauwe monster".

Ook al wonen we nu dus 4 maanden in het nieuwe huis, telefoon en internet hadden we nog niet.
Maar sinds afgelopen week hebben we ook dat. Langzaam aan kunnen we steeds meer ons "normale" leventje weer oppakken.

Extra bezoekje dierenarts

Afgelopen donderdag ging het helemaal niet lekker met Dabber. Hij lag maar als een dood konijntje op de grond, en zeker omdat hij zo ontzettend mager is, zag dat er erg zielig uit.
Dus toch maar weer tussendoor naar de dierenarts.
Daar voelde de dokter dat er heel veel harde ontlasting in z'n darmen zat. De injectie had maandag dus niet geholpen. Nu heeft hij een drankje meegegeven en een zalfje wat je rond z'n bek moet smeren zodat hij het kan aflikken (ze schijnen het lekker te vinden).
Zaterdag moest ik terugkomen.

Zaterdag dus teruggegaan en het voelde al een stuk beter aan, zei de dokter. Maar hij was er nog niet vanaf.
Hij heeft Dabber een klysma gegeven (en nog 2 voor thuis).
Ik zat net 5 minuten in de auto, toen Dabber zielig ging miauwen... en ja hoor.... een stank! niet te harden. Maar in ieder geval was hij al weer wat ontlasting kwijt.

Gisterenavond hebben we een klysma gegeven en straks nog eentje.
En dan maar kijken of het dan weer helemaal goed is.
Hij is al ietsje pietsje minder mager, maar echt veel eten doet hij (nog) niet.

voor controle naar de dierenarts

Vlak nadat Dabber vorige keer bij de dierenarts was geweest en weer aan z'n tabletjes moest, ging het stukken beter met hem. Maar nu, de laatste week/10 dagen, werd hij magerder en magerder.
Vandaag toch maar weer voor controle dus.

Het is maandag en net als bij de gewone dokter, was het ook bij de dierenarts erg druk.
Dabber's reismandje stond op de grond onder m'n stoel. Na een tijdje komt er een man naast me zitten met een flinke hond. Dat beest snuffelt aan Dabber's mandje en begint woest te blaffen. Niet te stoppen was die hond. Vraagt die man aan me; "zit daar een rode kat in?" Dus ik zeg: "Ja". Zegt die man: "Ja, dat dacht ik al. Mijn hond heeft een hekel aan rode katten".
Blijkt dat er eens een keertje z'n eten opgegeten is geworden door een rode kat!
Vind het zelf wel een giller hoor!

Maar goed; we zijn dus naar de dokter geweest en Dabber heeft toch weer ontlasting in z'n darmen zitten. Bij de operatie in december heeft de dokter dus een stuk darm weggehaald, en waar de stukjes weer aan elkaar zijn genaaid, hoopt de ontlasting zich op.
Hij heeft nu 2 injecties gehad om de ontlasting makkelijker te maken. En over een week of 2-3 weer terugkomen.

dabber op controle

Vandaag ben ik weer met dabber op controle geweest. Eigenlijk had hij al na 2 weken terug moeten komen, maar het ging zo goed met hem; hij is weer speels en rent het hele huis door, eet en poept goed. Dus ik ging er van uit dat het allemaal wel goed ging met hem. Als hij nog zo sloompjes was als eerst, dan was ik echt wel na die 2 weken gegaan.

Maargoed, vandaag zijn we geweest. Z'n gewicht was goed toegenomen; 3.8 kg!
Maar hij moest weer een bloedonderzoek voor z'n leverwaarden. En gelukkig was die weer helemaal perfect.We hebben nu afgesproken dat we stoppen met de medicatie en dat we na 2 weken weer terugkomen om te kijken hoe z'n leverwaarden dan zijn.(je snapt het vast al; mocht hij zo levendig blijven, dan kunnen die 2 weken er ook wel 3 of 4 worden )

zieke Dabs

Helaas..... we dachten dat alles goed ging met Dabber. Maar toch niet. De laatste paar weken wilde hij niet meer eten. Eerst viel het haast niet op, want zodra er vlees werd neergezet, vloog hij er op af. Maar hij werd dunner en dunner. Toen maar eens goed opgelet met eten. En wat blijkt; hij likt alleen de saus eraf en dan stopt hij.

Dan gaan we maar weer eens naar de dierenarts. De dokter doet een bloedtest en daaruit blijkt dat er een waarde van de lever veel te hoog is (het GPT gehalte).
Hij krijgt een prik en weereens pilletjes mee, met het verzoek om na een dag of 10 voor controle te komen.

Wat betreft het eten, mag ik hem geven wat hij maar wil eten. Dat komt mooi uit voor Dabber; "meneer" wil vis en kipfilet!! Niks geen blikvoer!Ondertussen zijn we weer voor de controle geweest. Hij begon weer iets beter te eten. Bij de dokter was hij 2 ons aangekomen, dat was al goed.
Nog even een bloedonderzoek en..... het GPT-gehalte was nog even hoog als de vorige keer!! Da's balen.Nu heeft Dabber capsules - heel grappig, van de gewone mensen apotheek. Deze moet hij iedere dag met wat water innemen. En vooral doorgaan met eten geven wat hij wil eten.

We zijn nu bijna een week verder, en gelukkig begint hij weer meer te eten. Ik noteer het gewicht van het eten. En langzaam maar zeker wil hij ook weer wat blikvoer, maar dan wel een merk. Nu maar hopen dat niet alleen de eetlust terugkomt, maar ook dat bij de volgende controle het GPT gehalte gedaald is.

arme dabber

Op een ochtend, eind november, had onze Dabber (dabs) een stuk touw uit z'n kont hangen. Dat vond z'n zusje Hamster wel leuk om mee te spelen, maar Dabber gaf aan dat het pijn deed. Kees heeft het stuk touw afgeknipt en we hoopten dat het laatste stukje touw er met het poepen wel uit zou komen.

De volgende dag hing nog steeds dat laatste stukje uit z'n kont; toch maar even naar de dierenarts, want hij at ook niet meer. We kregen medicijnen mee zodat hij makkelijker zou kunnen poepen en als dat niet zou helpen moesten we maandag meteen bij de dierenarts terug komen, want dan zou hij Dabber moeten opereren.

Maandagochtend hing dat stukkie touw ernog steeds, en Dabs werd duffer en duffer. Naar de dierenarts dus. Hij zou dezelfde ochtend nog geopereerd worden. Toen ik 's-middags naar de dierenarts ging kwam Dabbertje net uit de narcose; de dokter had een stuk touw uit z'n buik gehaald van wel 40cm!! lang. Het zat helemaal in de knoop en had z'n darm behoorlijk beschadigd, zodat de dokter van de darm zo'n 20cm moest weghalen. Al met al een hele zware operatie, waar we nog maar net op tijd bij waren. Als we nog een dagje hadden gewacht, dan had Dabber niet meer geleefd.

De volgende dag mocht Dabber weer naar huis, maar wel met medicijnen en speciaal voer én dat we wel heel regelmatig (ca 4x per week) voor controle zouden terugkomen.

Al met al is het allemaal goed gekomen. Het heeft nog een hele tijd geduurd voordat Dabber weer goed at en niet zo sloom meer was.

creatief verleden, heden en toekomst

Ik ben dus Nolly en ben getrouwd met Kees en we hebben 2 kinderen Patrick (1995) en Daniëlle (1998).We hebben een kat; Mickey en sinds april hebben we 2 kittens; Dabber en Hamster.

Mijn hobbies zijn eigenlijk allemaal wel op het creatieve vlak;Het begon een jaar of 15 geleden met pergamano kaarten maken. Na een paar jaar ben ik op naailes gegaan, en tja..... dat was het helemaal! Dit is nog steeds m'n favoriete hobby, ondanks dat ik het niet eens (door omstandigheden) zo veel doe. Vorig jaar heb ik dat uitgebreid met een borduurmachine zodat ik de zelfgemaakte kleding kan opleuken. Dit doe ik voornamelijk voor m'n dochter; die heeft genoeg dingen die ze leuk vind op handdoeken, shirtjes etc.
Maar ook heb ik (al zeg ik hetzelf) best leuke kadootjes voor anderen gemaakt. Toen mijn broers vader werden, heb ik slabbetjes voor hun kroost gemaakt, en dat viel goed in de smaak. Ook een keukenschort met pannenlappen voor m'n moeder was een leuk zelfgemaakt kado.
Nu kun je dat machinaal borduren heel goed combineren met strasssteentjes; en zie daar: het hotfixen.

Sinds kort ben ik eigen "terug bij af"; ik ben weer kaarten gaan maken.
Alleen is het deze keer van 3D techniek.Tot zover het échte creatieve gedeelte. Maar eigenlijk valt koken ook wel een beetje onder creatief bezig zijn. En computeren ook wel een heel klein beetje. In ieder geval is het een stuk creatiever dan voor de tv zitten, en dat laatste is nou net géén hobby van me.
09-10-2007